Yeni Yalan Zamanlar – İnci Aral

Herkes birbirini bitirir. Özellikle aynı yere, aynı eve, aynı barakaya konmuş zorunlulukların bir arada tuttuğu insanlar. Karşılıklı bir tüketme, bir tür yok etme işlemidir bu. Ölümcül bir dezenfeksiyon. Şaşacak bir şey yok. Yüzme bilmeden suya atılmış insanlar birbirlerini boğarlar.

**

Nerelerden gelip nerelere gittikleri belli olmayan bir yığın insan, şaşkın, yorgun, sıkkın bıkkın banliyö trenini beklemekteler. İçlerinde, hiçbir zaman bir kitabın kapağını açmamış, ders kitapları dışındaki bir kitaba elini bile sürmemiş olanlar da dahil olmak üzere, bütün kitapların saçmalıklarla, yazanların zırvalarıyla, gerçek yaşamdaki acı ve yoksunluklarla ilgisiz uyduruk serüvenlerle dolu ve zaten kendileri için yazılmadığına yürekten inanmışlar büyük bir çoğunlukta. Bu insanlar ‘yazar’ diye adlandırılan işsiz güçsüz serserilerden korunmak için onların ne diye ve neler yazdıklarını hiç mi hiç merak etmiyorlar ve etmemeye de kararlılar.

**

İçinde yaşadığımız bu yabanıl dünyayı yorumlama çabası olmalıdır yazmak eyleminin asıl amacı. Yazmak bütün karmaşıklığı ve zalimliğiyle yaşamın ta kendisini anlatabilirsen anlam taşır

**

Kimsin sen?
Kendinle ilgili yargıların gerçeği yansıtamaz. Kendine dıştan, dikkatli bir gözlemcinin bakışıyla bakamadığın sürece yanılırsın. İnsanın kendi varlığına ilişkin düşüncesi tarafsız ve somut olamaz. Belki de en az tanıdığımız kendi benimizdir. Her anlamda aynalara yansıyan görüntümüz bile biz değiliz. Çoğu kez boşluğa bakarız çünkü. Aynada gördüğümüz, görmeyi istediğimiz biridir bu yüzden.

Instagram Hesabımız; kitapfoto

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın