Ay Tutulması – Fatih Aktaş

Ay, ışığını güneşten alır,

Tüm ihtişamını geceye saklar.
Bir adamın hiç kimseye anlatamadıklarını
geceye dökmesi gibi…
Gökyüzüne bakakalır,
O kadar kalabalığın arasında Ay tüm ihtişamıyla
Ben buradayım diyor adeta.
Arada kayboluyor Ay.
Belki de soruyor kendine,
Ben kimim? diye o sıra.
Ay saklanıyor bazen Dünya’nın ardına,
Güneşten ışığını alamıyor istediği gibi.
Tutulu kalıyor öyle Dünya’nın ardında.
Bir adamın sevdiği kadına tutulması gibi çoğunlukla…
Karartmıyor kendini, derdini, sırrını, sevdasını yine belli ediyor.
Ümitsizliğe kapılmıyor Ay…
Ay o kadar kalabalığın arasında kaybolmazken,
yıldızlar kalabalığın arasında yok oluyor adeta…
Ama yine de kader,
Ay ile Yıldızı yan yana getirmesini biliyor.
Gerçekten de harika bir manzara değil midir,
Hilal ve Yıldızın dansı?
Yıldız uzakta, çok uzakta…
Ama yine de ne güzel kavuşuyorlar birbirlerine,
uzaktan ama samimi, bayrak gibi bir sevda!..

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın