Yaşamak – Elif Kısaoğlu

 Güneşin kirpiklerine dokunmaması gibi bu;
 Sanki yaşayamamak bir daha günleri.
 Onca yağmura rağmen kokmaması toprağın;
 Yitirmiş olması göğe ulaşma arzusunu.
 Bu duyduğum,
 Sessiz sessiz çalınan mavi olmalı.
 Öyle olmalı!
 Yoksa hissedilmez böylesine, canımdan. 
 Böylesine derin, bitmişliğin ucundan.
 Şimdi bak bana bir!
 Demem o ki;
 Yola çıkışım sanaysa, 
 Bakınmam sağa sola senin içinse,
 Seni görme ihtimaliyle bile donuyorsa her zerrem,
 Böyle eşsizse ruhumda; hiç bilmediğim gamzelerin,
 Senin bu yaptığın nedir? Ya da yapmadığın?
 Nereye kaldırıp koymalı gelmeyişinin
 Bende bıraktığı derin yalnızlığı?
 Ne yapmalı ümitle başladığım her günü,
 Perişanlıkla bitirdiğim halimi?
 Söylesene;
 İçimdeki varlığın mı yakıyor canımı,
 Daha çok
 Yoksa yanımdaki yokluğun mu?

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın