Umutsuz Aşk – Emre Parlak

Gülüşlerin artık bana ait değil,
Beyhude parlamasın o vakit güneş,
Soğuk karanlık olsun en kıymettar mabedim.
Garip bir inziva hali benimkisi gecenin koynunda.
Ellerimi cebimden hiç çıkarmayayım mesela;
Nasılsa saçlarında dans etmiyor parmaklarım.
Sahildeki bankta denizin köpürmesini izliyorum şimdi,
Dalgalar hırçın, kayalar günah keçisi…
Denizinde bir derdi var belli ki.
Ödüm kopuyor doğrusu ,
Karşı yakadan esecek diye rüzgar…
Zira kokunu duyarsam tekrar,
Dizginlenmiş anılarım şaha kalkar.
Uzayda farklı bir zaman kavramından bahsediyorlar,
Daha yeni keşfetmiş bilim adamları, bu sabah okudum gazetede.
Oysaki ben zamanımın durduğuna şahit oldum gözbebeklerinde; onlardan çok önce.
Tek bir nefesimde bir ömür yaşadım sanki seninle.
Git gide yabancılaşıyorsun hafızama; fotoğraflarına bakınca farkettim.
Nasıldı sahi sesinin tonu?
Sabahleyin uyanıp aynaya baktım epeyce bir zaman sonra,
Sakallarım uzamış,gözlerim şişmiş, üzerimden bir asır geçmiş.
Kahvemi içince ayılıp hatırladım;
En uzun rüyanın 7 saniyeden ibaret olduğunu.
Bizim şu bilim adamlarına anlatsam inanırlar mı dersin bana ?
Seni rüyamda her görüşümde biraz daha yaşlanıyorum inan bana.
Duygularım mısralara sığmıyor, sayfalar yorgun düştü kalemime karşı.
Gelip sana anlatmak istedim kendime dahi anlatamadıklarımı,
Yürüdüm çıplak ayakla çakıllı yolları…
Ayaküstü denk gelirsek bir köşe başında,
Vaktimiz olur mu hal  hatır sormaya ?
Cebimde biriktirdiğim bir avuç zaman,
Yeter mi gözlerinde tekrardan kaybolmaya ?

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın