MEKTUBUNUN ELİNDEYİM

MEKTUBUNUN ELİNDEYİM

Bundan yıllar önce bir dut ağacından düştüm Lala.

Hâlâ düşüyorum.

Nasırlı bir avuç yakalar sanmıştım yanık saçlarımdan,

Kalben de inanmıştım.

Çamur deryasıyla dans etmeden gövdemi,

Kış kokusuyla yıkamadan gömleğimi,

Yüzümün allığındaki kire sevecen bir su ılıklığıyla dokunur sanmıştım Lala.

Bir güvercin kanadından, bir karınca sırtından, belki de bir tırtıl oyuğundan geçtim.

Kirlendim.

Küflendim.

Görkemli bir mektup beyazlığı da arıtmaz artık ellerimdeki gün karasını.

Kum rüzgarları esiyor bizim evin kanayan duvarlarından,

Lime lime akıyor göz kapaklarımın arkasındaki dut yuvalarından Lala.

Kırık, tahta bir masaya dökülüyor titreye titreye.

Yaşamak gibi bir anlamı olan mektubunun üzerine.

Dem vuruyor yitik zamanların acı gün batımları kalemine yine.

Kalbim hikayemde saklı biliyorum Lala.

Hikayem kor, hikayem kül, hikayem bül bül.

Mektubunun elindeyim.

Küllerimin biriktiği yerdeyim Lala.

İlk değil bu, son değil.

Kolpa bir güç.

Bilirsin,

Benim kalp ağrım aşk üzerine kurulmadı Lala.

 Fatma Kadı

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın