Mektuplar – Efe Yamanlar

Mektuplar yazıyordum sana gönlümde binlerce güvercin 
Güceniyordum sana cebimde resmin 
Gözlerin korkutuyordu içimi hatırlatan siyahlar
Akmaya zemin arayan göz yaşların vardı hatırlamak istemem
El girdi eller girdi demek istemem inan bana
Ruhum yara bere içinde anla beni 
Çünkü aynı yerden vuruldum hep aynı yerden
Düştüm kalktım düştüm kalktım nasır tuttu kalbim
Ellerim kanadı inan bana silmekten yoruldum
Kalbim acıdı nefeslerim kesildi her defasında
Yitik bir bedenden ne çıkarsa yola o kadar çıktı
Yollar bitmedi yollarım değişmedi inan bana 
Ben değiştim bir başka bedende dirildim 
Çok sevdim çok istedim olmadı demek istemem inan 
Seni sevdim sana geldim zaman zaman yine gittim senden
Sokaklardan geçtim her gece sıcaklığını bıraktım
Sıcaklığına muhtaçtım ama olmadı diyemezdim
Olmayacağına bu kadar inanırken 
Ve sen kalplerin var birkaç tane gördüm hepsini
Sevdim kızdım yıktım seni
Kendi darıldığım yerden vuruldum yine anla beni
Olmaz demek istemem olmayacak da değil
Sev beni bitik buralar anla
Pas tutmus hiç sevilmemiş bir kış bahçesi gibi
Sevildiğimi söyleyemiyorum ne kadar acı baksana
Sevdiğimi bu kadar rahat söylerken
Sev beni tutunmuşum anla biraz
Al kırgınlıklarımı sindir sakla beni
Elbet bana da gelir o yazlar 
Gelmez dediğim yazlar 

Instagram Hesabımız; kitapfoto

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın