Gidenler – Yusuf Özdumanlar

Boş kalan tabaklar pişmanlığa doymadan
Kaç kaçabildiğince, temiz elbiseli çocukluğuna
O günler, eski günler, gelemediğim o bahçeden
Yeşili unutur gibi kaç, her rengin her tonuna
Bu kavga, bu alem, her zerrede bir vücut cehennem
Kaç, güneşten sakınır gibi gölgelerin koynuna
Uzun yollar afakı yorgun sinesinde dağlar
Mesafeler mesafeleri yükler gidenin boynuna
Hangi tufan bu, kaçını daha peşinde getirecek
Kaç hiç durmadan, gece karalanmadan alnına
Durur belki bir an, ağzında taze meyve tadı
Durma kaç özleme, vuslatı kovalarcasına
Derinden raika koklatır uzak diyarlar
Korkma inlet ruhu, mavi dalgaları yırtarcasına
Belki bir gün, belki demediğin vakit
Kaç sene çekip gider hatıralarından bir başına
İzler izlerin üstüne kurulu harabe sofrası
Kaç, toz duman bulaşmadan aşına
Günlerin mevsimlerin arasından çıkıp
Kaçsam seninle, bir başıma

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın