Gölgesiz – Dilara Şengül

ağlayan bir adam geçti evimin önünden
 gölgesi yoktu
 yalnız takas bilirdi
 öyle de yaptı
 evimin önünden sonsuzu geçerken
 göğe ruhunu sundu
 gördüm ve şahit oldum
 ellerini
 bir müslümanın en acınası anındaki  şiddetiyle
 yıldızlara doğru açışını
 parmaklarından yağmur gibi yağan  gözyaşını 
 ‘gitme, ey gidenlerin en güzeli
 gidişlerin en yücesine sahip olan
 gitme,’
 çığlığını
 gördüm ve şahit oldum

 ağlayan bir adam geçti evimin önünden
kâh bin sekiz yüzlü yıllarda ahşap kokulu  sokaktaydım

 kâh üç bin yılının steril binasında 
 belki de metro bekliyordum tam şu anda
veyahut kirli vapur camları arkasından
güzelliği baki istanbul manzarasını  izliyordum

ağlayan bir adam geçti evimin önünden
arkasında bir kadın
gözlerinde kanlar içinde yatan bir ölü
teni kefen beyazı renkte
yamuk kesilmiş saçları
zannettim ki acıdan bir ziyafet çekmiş  kendine
öylece geçti
evimin önünden.

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın