YANMAK-BETÜL POLAT

YANMAK

Sana…
Söylesene çok mu geç kaldım sana?
Çok mu şey kaybettim?
Zaten kayıp bir insanken ben,
Çok mu hata yaptım,
Gözlerinde aşkı ararken?

Göz bebeğinde ki siyahta gördüğüm parıltıda öğrendim ben,
Siyahın bile parladığını…
O ufak parıltıda aydınlandım ben.
O parıltıyla tutundum hayata,
O ufak tebessümde yaşadığımı anladım.
Ve tadına bile bakmadığım,
Aşk ne demek ilk sende tattım.

İlk şiirimi ben sana yazdım,
Bir çocuğun ilk kelimesi,
Bir kuşun yuvasından ilk uçuşu,
İlk mısramın ilk kelimesisin sen.
Sen bana yaz,sen bana bahar,sen bana kıştın.
Senin kolların 4 mevsimdi, her mevsimi bir yaşadığım…
Dudaklarım, dudaklarını aralayıp geçerken doğduğunda aldığın ilk nefes olmak istedim,
Ellerim ellerine değmişken,
Dünyayı avuçladım ben.
Tenin tenime değdiğinde anladım ben ateşe atlamayı.
Ve senin beni nasıl kavurduğunu işte ilk o gün anladım.

Bir çocuğun anne sevgisi kadar sevdim seni,
Canı acıyınca ilk anne demesi…
Bir kızın babaya olan şefkati kadar bağlıydım da.
Babaydı ilk kelimesi…
Ahh gözlerinin içine bakarken
içim içine girerken,
Bıcak kemiğe dayanırken,
Benide intihara itikleyen gözleri, söylesen ya ilk kurbanın ben miyim?

Betül Polat

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın