Meskun Mahal Firarisi – Mehmet Mert Akgül

Kendini bildi bileli yaşadığı mahallesine baktı. Üzerinde oturduğu taş duvar, kendisiyle aynı yaştaydı. Zamanında en çetin mahalle maçlarının yapıldığı yerde gece lambaları yanıyordu artık. O sarhoş lambaların aydınlattığı loş odalarda, kim bilir ne hayatlar dönüyor diye düşündü. Zamanında dallarına çıkıp erik yediği ağaçların yerinde, betondan bir orman vardı artık. ”Olsun” dedi kendi kendine. Eskiden, sabahtan akşama kadar oyun oynadığı arkadaşlarının da hiç biri kalmamıştı mahallede. ”Olsun” dedi bir kez daha.

– ”Yıldızlar her zaman ki yerinde en azından. Hem en güzel, gecenin gözleri görür.” diye mırıldandı.

Kafasını kaldırıp zamanında saklambaç oynarken kolunu dayayıp yüze kadar saydığı direğe baktı.

-”Önüm,arkam,sağım,solum,saklanmayan sobe!”

Etrafına baktı.. Hiç ses yoktu.. Yolun kenarına çıkıp, uzun yolun sonundaki eski elektrik trafosuna ilişti gözleri. Birisi, duvarın arkasından başını gösterip geri çekiliyordu. Oraya doğru yürümeye başladı. Trafonun yanına geldiğinde o kafayı gördüğü yere yavaşça yaklaştı. Trafonun ön tarafı zifiri karanlıktı. Arka cephesini aydınlatan sarı renkli loş sokak lambasından başka bir ışık da yoktu. Hızla o gördüğü kişinin olduğu yere daldı lakin kimse yoktu. Olduğu yere çöktü. Yüzü duvara bakıyordu. Loş sarı ışıktan tam görünmeyen birtakım yazılar yazıyordu trafonun duvarında. Biraz daha yaklaştı ve o yazıyı gördü. Yıllar önce arkadaşlarıyla, inşaatın birinden aşırdıkları yağlı boya ile yazdıkları o yazı… ”Biz Buradaydık…”

Gözlerinden birer damla yaş indi. Çocukken arkadaşlarıyla yazdığı o yazı, hala silinmemişti. Düşündü.. Artık sadece kendisi vardı bu mahallede. Kendini bir kez daha yalnız hissetti. Çöktüğü yerden kafasını uzatıp, kolunu dayayıp sayı saydığı direğe baktı.

-”Önüm,arkam,sağım,solum,saklanmayan sobe!”

Direğin önünde biri durmuş ona doğru bakıyordu. Hemen kafasını geri çekti. Sonra bir kez daha baktı kafasını uzatıp. O geliyordu.. Çıldıracakmış gibi hissetti ve çöktüğü yerden kalktı. Bir yandan ağlayıp, bir yandan hızla koşuyordu. Arka mahalleyi dolaşıp binanın köşesindeki, her zaman oturduğu taş duvarın üzerinde buldu kendini. Olanlara anlam vermeye çalışıyordu. Bir sigara yaktı, kafasını kaldırdı. Zamanında en çetin mahalle maçlarının yapıldığı yerde, artık gece lambaları yanıyordu…

 

Instagram Hesabımız; kitapfoto

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın