Bir Gün Söz Veriyorum – Kübra Güler

Pencerenin kenarına bir sandalye koydum. Tahta bir sandalye önümde ki masanın üzerinde de bir kitabım ve pembe kaplı defterim,ona defter demem çok samimiyetsiz kaçar aslında o benim insanların samimiyetsiz kalabalığından kaçmam için yanımda duran bir lütuf, sığındığım liman…
İzliyorum dışarıyı, geliyor kulağıma ağaçlarda duran kuşların güzel tınısı… Alıyor götürüyor beni bu zalim bu kahpe düzenli dünyadan. Bir dakikalığına bile beni alıp götürmesi, sadece bir dakikalığına büyülü bir dünyaya gitmem için gökyüzüne bakmam yetiyor. Çünkü her şeye rağmen sol yanımda ki büyük umutla yaşıyorum,inanıyorum.Olabilecek bütün olumsuzluklara karşı bir gün güneş doğuyor, buz tutmuş her bir yüreğe ateş gibi düşüp eritiyor. Zor geliyor bazen bu dünyanın bütün yaşanmışlıkları ki şayet anılar insanın yakasını zaten bırakmaz. Tüm karanlıklar çöktüğünde insanın içine, anılardan kurtulmanın zor olduğunu düşündüğünde insan bir saniye durup yukarıya bakmalı ya da tam etrafına. Çünkü gökte mavilik, etrafında yeşillik olan illaki bir yer vardır. Mavi güzeldir, yeşil de. En azından kirli insan eli değmeyecek derecede yer edinmiş sabitlenmiş bir detaydırlar. Etrafınızı güzelleştirecek objelerle bir bütün olun. İnsanlar da aynı şekilde etrafınız da bir yeşil bir mavi yerine size siyah tutuyorlarsa uzaklaşın. Çok uğraşmak isterseniz üzerine mavi dökün! Her şeyden önce kendinizi tanıyarak yolunuza devam edin…

Instagram Hesabımız; kitapfoto

 

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın