Hayaller Ütopya-Selluka

Bütün gün bütün hafta belki de bütün yıl yalnızlığımın içinde kaybolup duruyorum.  Sonra bir kitapla bir filmle başka dünyalara girip çıkıyorum. Sonra yine yalnızlık. Yanlış anlamayın burada yalnızlık edebiyatı yapmayacağım. Aklımda bir kitabı tanıtmak var aslında.

Hayatımın daha kalabalık ve neşeli geçmesini umardım. Ama hayallerin gerçek olması benim için artık bir ütopya. Gerçeği söylemek gerekirse aslında, bir hayalimin olması ütopya. Gözlerimi kapattığım anda simsiyah bir boşluk bana merhaba diyor. Hayal yok. Evet benim artık düşünü kurabileceğim hayallerim yok. Ve böylece yaşamak acısı daha derinime işliyor.  

Şu sıralar umutlu cümleler kuramıyorum. Karamsarlığım dizboyunu da geçti. Duyduklarım, öğrendiklerim bende yüksek bir binadan atlamış ama ölmemiş gibi acı içinde kıvrandırıyor.

Biz bir yerlerde yanlış yaptık. Mutluluğun olmadığı yerde huzuru arar olduk. Huzur mutsuzlukla beslenmez ki bunu karıştırır olduk. -Mış gibi yapınca işler yürür sandık. Hep sustuk. Sustuk. Sustuk. Sustukça her şey düzelir sandık. Ama olmadı. Şimdi -mış gibiler daha büyük yaralar açtı. 

Ben Attila İlhan’ın Sokaktaki Adam romanını, anlatacaktım, Hasan’dan bahsedecektim  oysaki. Yazıya o niyetle başladım. Darmadağınık bir yazı çıktı ortaya. İnsanın kafası karışık olunca kelimeler de karışıyor. 

Ne demiş Şair Cemal Süreya,

Yürüyoruz bütünlemeye kalmış bir yalnızlıkta

SELLUKA

Instagram Hesabımız kitapfoto

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

One thought on “Hayaller Ütopya-Selluka

Bir Cevap Yazın