Hayat – Kübra Yazıcı

Türkülerle ezgilerle büyümüş kalbimi rakçıların ve popçuların da anlamasını beklemekti benimkisi.
Ya da nescafe içenlere çayın derdini anlatabilmekti. Şöyle mütevazı bir sofrada dizlerimi büküp ekmeğimi menemenin yumurtalı kısmına batırmak kadar lezzet verir sandım büyüyünce insanları yakından tanımak. Ben çocuk kalbime yüzlerce dünyayı sığdırabilirken, büyüklerin daralan ufuklarına gülünce hakaretin en acısını yerken buldum kendimi. Şimdi kendimi camilerin ıssız taraflarına ait hissediyor ve pencerelerin bana bakan taraflarını seviyorum. Yaşamak ve sevgiyle bakabilmek adına pencerelerden içeri gireceğim.

Your reaction

NICE
SAD
FUNNY
OMG
WTF
WOW

Bir Cevap Yazın